Waarom kiezen voor een analoge camera

Wat nog meer? Als je houdt van dingen als slow fashion, slow TV of slow food, dan zul je ook dol zijn op analoge camera's en fotografie!

Mijn favoriete analoge camera, de Flexaret (een Tsjechisch merk fototoestellen dat tussen 1939 en 1970 werd gemaakt), weegt ongeveer 2 kilo (plus lichtmeter en een paar filmrolletjes), dus soms voel ik me meer cameradrager dan fotograaf. Dat hoort bij de "religie", dus wees erop voorbereid. Maar wat ik zo mooi vind aan analoog is dat je aan het einde van het proces (dat ik later zal beschrijven) wordt beloond met prachtige (in mijn geval) 12 zwart-witfoto's in vierkant formaat 6 × 6 cm op een filmrolletje.

Wat heb ik nodig?

Je hebt een analoge camera, lichtmeter (of een app op je telefoon), analoge film die geschikt is voor jouw type camera (35 mm of rolfilm), geduld en tijd nodig. Het is een uitstekende training voor besluiteloze mensen, omdat je een beperkt aantal opnamen hebt (35 mm bevat meestal 36 foto's, maar kan ook 12 of 24 hebben; rolfilm heeft er meestal 12). Je moet meer nadenken over wat je vastlegt dan met een digitale camera. Denk aan kleuren (of contrasten bij een zwart-witfoto), compositie, standpunt enzovoort. Ik vind het bijna ongelooflijk dat veel beroemde fotografen alleen met analoge camera's werkten en dat hun foto's zo perfect zijn (zelfs vandaag nog).

Vraag je je nog steeds af waarom analoog?

Ik kreeg de Flexaret VI van mijn vader en werd er meteen verliefd op: ik wandelde door de bossen, door het buitenland en ook door Praag, terwijl ik om me heen keek en zocht naar de perfecte foto. Wat een bijzondere concentratie! Deze gemoedstoestand helpt je ook om je stad / dorp / buurt op een nieuwe, gedetailleerdere manier te zien. En mijn tip? Vergeet niet omhoog te kijken; meestal concentreren we ons op de onderste bouwlaag van gebouwen, terwijl de interessante dingen vaak op de tweede verdieping of zelfs hoger zitten.

Wanneer je voelt dat dit hét moment is en je iets bijzonders hebt gevonden dat het verdient om vastgelegd te worden, plaats dan de film in de camera (je kunt dit ook van tevoren thuis doen) en kijk hoe het motief er door de lens uitziet. Als alles goed is, kun je het licht meten met een lichtmeter (vergeet niet de ISO van je film in te stellen) en de juiste combinatie van sluitertijd en diafragma kiezen. De laatste stap bij het maken van de foto bestaat uit inademen, je adem inhouden en de ontspanknop indrukken (met een opkomende golf adrenaline). 

Je hebt je eerste analoge foto gemaakt!

Nu komt het vreemde deel: je moet op de foto wachten, soms best lang. Voordat je deze kunt zien, moet je de hele film volmaken en ontwikkelen (thuis of je kunt hem naar een fotolab brengen). Na die procedure zie je je foto's op de film en zul je dat moment vol verwachting, emoties, spanning of ook teleurstelling als er iets misging nooit vergeten. Leer je foto's kennen en geef jezelf de tijd om aan je camera te wennen; alles wordt steeds beter — analoge fotografie is zeer verslavend.

Wat doe je met foto's op het filmrolletje?

Na het ontwikkelen krijg je negatieven die gevoelig zijn voor krassen en andere beschadigingen, dus maak ik er digitale kopieën van (als back-up) en dat kan ik sterk aanbevelen. Je kunt ernaar vragen bij een fotolab of het zelf doen met een speciale scanner met licht aan beide zijden van het apparaat (bijv. Epson Perfection v550, die ik heb).

Om een foto op papier te krijgen, kun je kiezen voor een rechtstreekse (natte) vergroting vanaf film, met chemie en lichtgevoelig papier, of je kunt digitale versies afdrukken (zoals eerder genoemd). Digitaal afdrukken heeft één groot voordeel: je kunt ze op de computer bewerken (retoucheren, bijsnijden, belichting aanpassen, ...). Dat kun je (behalve bijsnijden) niet zo gemakkelijk met de natte methode.

Waarom zou je ze alleen op papier afdrukken?

Je kunt er magneten, posters, fotoboeken of wandfoto's van maken! Maar papier blijft het populairst, vooral het vierkante formaat van 10 × 10 cm, dat niet klein en niet groot is.